سالای اول ازدباجمون تو یه خونه دو و نیم طبقه مستأجر بودیم دو تا اتاق طبقه ی پایین با حیاط دست ما بود و بالا هم دست صابخونه تو یکی از ماههای محرم از اونجایی که بنده عاشق نذری پختن بودمو تو حونه ی پدری اصلن یا خیلی کم نذری درست مییشد و از اینجایی که حالا دیگه اختیارات امور دست خودم بود کمی تا قسمتی ام جوگیر شده بیدم به سرم زد روز عاشورا نذری بپزم با هزار عشق و صفا و ادا کاسه و کمچه و بساط نذری رو تو حیاط علم کردیم دیگ مسی کوچیکی ( که گنده تر از اون دیگه تو بساط نداشتم ) رو گذاشتیم رو اجاق عدس پلوووووووووویی با عشق پخیتم و خوب یا بد پخش کردیم رفت و البت

سلام

عرض تسلیت خدمت همگی و التماس دعا

باز محرم رسيد، ماه عزاي حسين
سينهي ما ميشود، كرب و بلاي حسين
كاش كه تركم شود غفلت و جرم و گناه
تا كه بگيرم صفا، من ز صفاي حسين

پاییز زیبا و عروس فصل هاست برگ ریزان درخت و خواب ناز غنچه هاست خش خش برگ و نسیم باد را بی انتهاست هرچه خواهی آرزو کن ُ فصل فصل قصه هاست . . . قسمت نظرخواهی فعاله